Μοιραίο Τανγκό, Βόλφραμ Φλαϊσχάουερ, Εκδόσεις Ψυχογιός

 

Όταν η Τζουλιέτα Μπάτιν, χορεύτρια μπαλέτου στο Βερολίνο, μυείται στα μυστικά του αισθησιακού τανγκό, ολόκληρη η ζωή της αλλάζει. Η παθιασμένη ερωτική σχέση της με τον Αργεντίνο χορευτή τανγκό Νταμιάν Αλσίνα μετατρέπεται σε εφιάλτη όταν ο ίδιος ο Νταμιάν σαμποτάρει την παράστασή του με μια περίεργη χορογραφία. Δυο μέρες αργότερα απάγει και βασανίζει τον ζηλιάρη πατέρα της Τζουλιέτας και στη συνέχεια το σκάει για το Μπουένος Άιρες χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις. Η Τζουλιέτα, τρομοκρατημένη από τη στάση του και ταραγμένη από την απροθυμία του πατέρα της να μιλήσει για την περιπέτειά του, ακολουθεί τον εραστή της. Εκείνος όμως έχει εξαφανιστεί χωρίς ν’ αφήσει ίχνη πίσω του.

Η κοπέλα βρίσκεται μπλεγμένη σε μια οδύσσεια στον αθέατο κόσμο του τανγκό στο Μπουένος Άιρες, όπου το ιδιόρρυθμο χορευτικό στιλ του Νταμιάν αποδεικνύεται ο μίτος της Αριάδνης που οδηγεί σ’ έναν επικίνδυνο λαβύρινθο…

Μια ερωτική ιστορία και ένα πολιτικό θρίλερ συνάμα, ένα μυθιστόρημα που ταλαντεύεται ανάμεσα στον παράδεισο και στην κόλαση, στο μπαλέτο και στο τανγκό.

 

ΒΙΟ

Ο ΒΟΛΦΡΑΜ ΦΛΑΪΣΧΑΟΥΕΡ γεννήθηκε το 1961 στην Καρλσρούη της νότιας Γερμανίας. Μετά το σχολείο έζησε στην Ισπανία για να μάθει τη γλώσσα και επέλεξε τον κλάδο των λατινοαμερικανικών σπουδών στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου ωθούμενος από την αγάπη του για τον Μπόρχες. Η πρώτη προσπάθειά του να γράψει μυθιστόρημα έγινε σε ένα ταξίδι στην Ασία, αφού εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο απογοητευμένος από την πολιτική κατάσταση της διαιρεμένης, τότε, Γερμανίας. Η απόπειρα δεν πέτυχε αλλά ο Φλαϊσχάουερ ήταν αποφασισμένος να γίνει συγγραφέας. Ταξίδεψε στο Παρίσι και ένας πίνακας που είδε στο Λούβρο τον ενέπνευσε στο πρώτο μυθιστόρημά τουΟι ακαδημαϊκές του περιπέτειες συνεχίστηκαν στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, όπου άρχισε να εργάζεται ως διερμηνέας. Μετά την έκδοση του πρώτου μυθιστορήματός του, υπέγραψε συμβόλαιο για τρία καινούργια βιβλία. Έτσι προέκυψε το ΜΟΙΡΑΙΟ ΤΑΝΓΚΟ, για το οποίο ο συγγραφέας ταξίδεψε τρεις φορές στο Μπουένος Άιρες. Σήμερα ζει με τη σύζυγο και τα παιδιά τους στις Βρυξέλλες, την ιδανική πόλη για διερμηνείς. Ύστερα από εφτά μυθιστορήματα, ο Φλαϊσχάουερ εξακολουθεί να γράφει μανιωδώς. Στα ελληνικά κυκλοφορεί επίσης το μυθιστόρημά του Η ΒΡΟΧΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ.

 

Μετάφραση Μαρτίνα Κόφφα

Εκδόσεις Ψυχογιός 2012

Σελ. 528, Τιμή € 9,99

Advertisements

Γυναίκες της Βαρκελώνης, ΚΑΡΕ ΣΑΝΤΟΣ, Εκδόσεις Ψυχογιός

Η Βιολέτα Λαξ αποφασίζει να κάνει ένα ταξίδι στη Βαρκελώνη προκειμένου να δει μια νωπογραφία που είχε ζωγραφίσει ο παππούς της στην εσωτερική αυλή του παλιού οικογενειακού τους αρχοντικού. Εκεί θα βρεθεί μπροστά σε μια μακάβρια έκπληξη. Κατά τη διάρκεια των εργασιών συντήρησης του έργου, αποκαλύπτεται πίσω απ’ τον τοίχο ένα αποθηκάκι του οποίου την ύπαρξη κανείς δε γνώριζε έως τότε, και στο εσωτερικό του ένα πτώμα που έχει παραμείνει εκεί μέσα για περισσότερο από εβδομήντα χρόνια. Η Βιολέτα θα αναγκαστεί να ανατρέξει στις ρίζες της και να ανακαλύψει κάποιες αλήθειες που θα αλλάξουν τα πάντα.

Από το Πασέο ντε Γκράθια στα χαμόσπιτα της Παραλέλο, και από τα αστικά σαλόνια στις πνευματιστικές συναντήσεις των φιλελεύθερων πνευμάτων της εποχής ή στα Μεγάλα Καταστήματα Ελ Σίγλο, ο αναγνώστης πραγματοποιεί ένα ταξίδι στην καρδιά της Βαρκελώνης του μοντερνισμού και των αλλαγών, μέσα από μια σαγηνευτική ιστορία μυστηρίου.

 

info@bookbar.gr

Μετάφραση: Βασιλική Κνήτου

Σελ. 592, Τιμή € 15,93

Εκδόσεις Ψυχογιός 2012

 

ΒΙΟ

 

Η ΚΑΡΕ ΣΑΝΤΟΣ γεννήθηκε το 1970 σε μια μικρή πόλη βόρεια της Βαρκελώνης. Άρχισε να γράφει όταν ήταν μόλις οχτώ χρόνων και ήθελε εξαρχής να γίνει συγγραφέας. Στα δεκατέσσερά της κέρδισε για πρώτη φορά σε ένα διαγωνισμό συγγραφής και στα είκοσι πέντε κυκλοφόρησε η πρώτη της συλλογή με διηγήματα. Έκτοτε έχει εκδώσει έξι μυθιστορήματα, έξι συλλογές διηγημάτων, δύο ποιητικές συλλογές και αρκετά βιβλία για παιδιά και εφήβους. Το έργο της έχει μεταφραστεί σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες. Σήμερα διδάσκει σε εργαστήρια δημιουργικής γραφής και εργάζεται ως κριτικός λογοτεχνίας στην ισπανική εφημερίδα El Mundo. Περνά όλο τον υπόλοιπο χρόνο της μαζί με τα τρία παιδιά της τα οποία, όπως δηλώνει η ίδια, είναι το σπουδαιότερο δημιούργημά της.

 

πηγή: http://www.bookbar.gr

Ο ερωτευμένος Ελύτης, Φίλιππος Φιλίππου, Εκδόσεις Ψυχογιός


Κέρκυρα 1937, δικτατορικό καθεστώς Μεταξά. Από τον Ιανουάριο έως το Σεπτέμβριο ο Οδυσσέας Ελύτης φοιτά στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών, «απομονωμένος επάνω στο Φρούριο», σύμφωνα με τον ίδιο. Πολλά χρόνια αργότερα, ένας συγγραφέας πηγαίνει στο Νησί των Φαιάκων για να μάθει πώς διήγε τόσους μήνες εκεί ο ποιητής, συνυπηρετώντας με τον Κύπριο φίλο του Ευάγγελο Λουίζο. Με ποιους συναντήθηκε, εκτός από τον Λόρενς Ντάρελ, το γιατρό Θεόδωρο Στεφανίδη και μερικούς ντόπιους λογοτέχνες; Πώς περνούσε τις ελεύθερες ώρες του; Ποια ήταν η σχέση του με ορισμένες νεαρές αριστοκράτισσες; Ακόμη, τι κρύβεται πίσω από το ποίημά του «Ελένη»;

 

Ο ερωτευμένος Ελύτης είναι ένα μυθιστόρημα για τον νεαρό έφεδρο αξιωματικό με τα ποιητικά οράματα και ταυτόχρονα μια σπουδή για τον άνθρωπο Ελύτη. Σε αυτό γίνεται λόγος για την πολιτική πλευρά του, μα και την ερωτική. Διότι είναι ερωτικός ποιητής· ολόκληρο το σώμα της ποίησής του είναι ερωτικό. Ο έρωτας διαποτίζει και το Άξιον Εστί, ίσως το ωραιότερο ποίημα που έχει γραφτεί στην ελληνική γλώσσα. Ο ίδιος σε μια συνέντευξη παραδέχεται την ηδονοθηρία του: «Ήμουν δοσμένος “εις τες ηδονές”, που λέει κι ο Καβάφης.»

 

Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ γεννήθηκε στην Κέρκυρα το Δεκέμβριο του 1948. Από το 1968 ως το 1982, με μικρά ή μεγάλα διαλείμματα, ταξίδεψε ως μηχανικός σε ποντοπόρα πλοία. Έχει εκδώσει μαρτυρίες, μελέτες, βιογραφίες και μυθιστορήματα. Τα βιβλία του Οι εραστές της θάλασσας ή Το βιβλίο του άγνωστου ναύτη και Ο πολιτικός Νίκος Καββαδίας σχετίζονται με τη ζωή των ανθρώπων της θάλασσας. Δύο από τα μυθιστορήματά του, Οι τελευταίες ημέρες του Κωνσταντίνου Καβάφη και Ο θάνατος του Ζορμπά, έχουν ως κεντρικούς ήρωες πραγματικά πρόσωπα. Διηγήματά του, δοκίμια, βιβλιοκριτικές, βιβλιοπαρουσιάσεις και άρθρα για διεθνή θέματα έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Ζει στην Αθήνα

info@bookbar.gr

Σελ.: 384 – Τιμή: € 15,50

Εκδόσεις Ψυχογιός 2011

 

πηγή: http://www.bookbar.gr

Φρανσέσκ Μιράλες: Η καθημερινή ματιά των ασήμαντων πραγμάτων, εκδόσεις Ψυχογιός

 

Μετάφραση: Θεοδώρα Δαρβίρη. Αθήνα, Ψυχογιός 2012, 312 σελ.

 

Ο Σαμουέλ ζει μία ψευδαίσθηση μοναξιάς από την οποία ξεφεύγει μόνο κάποιες ώρες για να διδάξει στο πανεπιστήμιο. Η σφαλισμένη αυτή γυάλα στην οποία έχει κλείσει τον κόσμο του αρχίζει να εμφανίζει ρωγμές τη μέρα που ένας αδέσποτος γάτος μπαίνει στο σπίτι του.Από εκεί θα οδηγηθεί στον Τίτο, έναν ηλικιωμένο επιμελητή κειμένων από τον οποίο παίρνει κάποια ζωτικά μαθήματα, και στη συνέχεια στη Γκαμπριέλα, έναν παιδικό έρωτα που επανεμφανίζεται ως εκ θαύματος στη ζωή του τριάντα χρόνια αργότερα, με τη μορφή μιας αινιγματικής γυναίκας.Ο Σαμουέλ ξεκινά ένα ταξίδι μύησης γεμάτο απροσδόκητες αποκαλύψεις. Θα μάθει πως ακόμα κι από μικρές καθημερινές πράξεις, αρκετές από αυτές ασήμαντες, μπορούν να ξεσπάσουν σαρωτικές θύελλες ή να ξυπνήσει η καρδιά από το λήθαργό της.

Ένα μυθιστόρημα για τη μοναξιά, τον έρωτα και τη μαγεία της καθημερινότητας.
Ο ΦΡΑΝΣΕΣΚ ΜΙΡΑΛΕΣ γεννήθηκε στη Βαρκελώνη το 1968. Σπούδασε γερμανική φιλολογία και εργάστηκε ως επιμελητής σε εκδοτικό οίκο βιβλίων αυτοβελτίωσης, όπου ήταν υπεύθυνος έκδοσης διαφόρων συλλογών, ενώ έγραψε και βιβλία με ψευδώνυμο. Είναι τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας El Pais καθώς και των περιοδικών Integral και CuerpoMente. Έχει γράψει πάνω από είκοσι βιβλία, τα οποία έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες.

Δύο βιβλία νέων ιδεών στην εποχή της κρίσης – Επανάσταση χωρίς ηγέτες, Κάρνε Ρος – Το δικαίωμα της πολιτικής ανυπακοής, Γιώργος Ν. Πολίτης

Επανάσταση χωρίς ηγέτες, Κάρνε Ρος

Η  Επανάσταση χωρίς ηγέτες ξεκινά από διαπιστώσεις που γίνονται από όλους μας  σιωπηλά ή φωναχτά, κατ’ ιδίαν ή σε παρέες, διαπιστώσεις  όπως«Το σύστημα καρκινοβατεί» , «Η σύγχρονη πολιτική είναι για τα σκουπίδια», «Όλοι οι πολιτικοί είναι αριβίστες» ή …κλέφτες,   «Το κενό μεταξύ λίγων πλουσίων από την μια και όλων των άλλων από την άλλη μεγαλώνει». Αυτομάτως μας δίνει την ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε με αποδείξεις ότι η διαβόητη οικονομική κρίση και η πολιτική παρακμή,  που με τόση οδύνη αλλά και αισθήματα «ευρωπαϊκής ντροπής» περνάμε στη χώρα μας,  δεν είναι φαινόμενα αποκλειστικά ελληνικά. Δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο η διαφθορά στην πολιτική ζωή, η αναξιοπιστία, η αυθαιρεσία, η γραφειοκρατία, η ανεργία, η εξαθλίωση των χαμηλών εισοδηματικά αλλά βιώσιμων μέχρι χθες τάξεων,  δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο η συρρίκνωση της μεσαίας τάξης. Οι διαπιστώσεις αυτές, παρότι καθόλου δεν μειώνουν τις επιπτώσεις αλλά και τις ευθύνες μας, ωστόσο αποκαλύπτουν το μέγεθος του προβλήματος στις πραγματικές του διαστάσεις και  ανοίγουν την αυλαία σε ένα αθέατο μέχρι στιγμής σύμπαν.

Ο Κάρνε Ρος, συγγραφέας του βιβλίου είναι, χωρίς υπερβολή ένας πρώην γραφειοκράτης που αλλαξοπίστησε…  Και το αποτέλεσμα σε αυτή την αλλαγή «πίστης», πέρα από τη δική του πιθανή συνειδησιακή ηρεμία και μια ενδιαφέρουσα δεύτερη καριέρα που ξεκίνησε, είναι πως αποτελεί αξιόλογη πηγή πληροφοριών για τον τρόπο που λειτουργούν οι κυβερνητικές υπηρεσίες. Το βιβλίο του «Επανάσταση χωρίς ηγέτες» αποδεικνύει  ανάγλυφα  πως η γραφειοκρατία, η αναξιοπιστία, η αυθαιρεσία, η διαφθορά ακόμη και η εγκληματικότητα δεν είναι απλές παρενέργειες αλλά … κύριες ενδείξεις των κυβερνητικών «σκευασμάτων» και συνδέονται με την ίδια τους τη φύση.

Ο κύριος Κάρνε Ρος  (Carne Ross), Βρετανός ήταν επί δεκαπέντε περίπου χρόνια  διπλωμάτης. Όμως τo 2004 παραιτήθηκε από τη θέση του, αφού αποκάλυψε πληροφορίες που θεωρήθηκαν άκρως απόρρητες.  Στο βιβλίο του,  μιλώντας για την περίοδο που ήταν διπλωμάτης στο Ιράκ, αποκαλύπτει την τεχνική της χειραγώγησης, δηλώνοντας ευθαρσώς  πως οι κυβερνήσεις πρώτα «πλάθουν ιστορίες» για να χαράξουν πολιτικές γραμμές και ύστερα αναζητούν τα γεγονότα για να τις δικαιολογήσουν αντί να κάνουν το αντίθετο, δηλαδή πρώτα να μελετούν τα γεγονότα και ύστερα να χαράσσουν  τις πολιτικές τους. Προβαίνει δε στην εξής εκπληκτική ομολογία: «Στα πέντε χρόνια που δούλευα για το Ιράκ, ούτε μια φορά δεν είχα πατήσει το πόδι μου στη χώρα, εν τούτοις στον ΟΗΕ, με αποκαλούσαν «εμπειρογνώμονα της Βρετανίας για το Ιράκ. Δεν ήμουν ο μόνος που είχε την άγνοια και την αυθάδεια ότι, παρά το γεγονός αυτό, η κυβέρνηση μπορούσε να κηρύττει με πεποίθηση τι θα συνέβαινε ή τι θα μπορούσε να συμβεί σε εκείνα τα μέρη».

Στο βιβλίο του ο Κάρνε Ρος, που σήμερα έχει ιδρύσει την Independent Diplomat ,την πρώτη μη κερδοσκοπική ομάδα διπλωματών που δίνει συμβουλές σε περιθωριοποιημένες χώρες ή κοινωνικές ομάδες και ζει στη Νέα Υόρκη, μιλά για εντάσεις που έχουν ξεσπάσει σε πολλά μέρη του πλανήτη και αποκαλύπτει τα πραγματικά γεγονότα πίσω από την προπαγάνδα των κυβερνήσεων και την αναπαραγωγή της από τα ΜΜΕ.  Μιλά για το Ιράκ, το Αφγανιστάν, την Αμερική, τη Σερβία, την Ελβετία την Αφρική κ.ά.  Ο αποκαλύψεις του  και η σοβαρότητά τους έκαναν τον διακεκριμένο συγγραφέα John Le Carré που επίσης είχε υπηρετήσει στις Βρετανικές Μυστικές Υπηρεσίες  ΜΙ5 και ΜΙ6 πριν γίνει μυθιστοριογράφος, να σχολιάσει για το βιβλίο: «Είναι τόσο τολμηρό, τόσο γεμάτο από αδιάψευστες αλήθειες και σαρωτικά συμπεράσματα, ώστε πρέπει να διαβαστεί από κάθε διπλωμάτη και πολιτικό, καθώς και από κάθε σκεπτόμενο πολίτη».

Το δικαίωμα της πολιτικής ανυπακοής, Γιώργος Ν. Πολίτης.

Εστιασμένο στην πολιτική κρίση στην Ελλάδα είναι το βιβλίο του Γιώργου Ν. Πολίτη, Το δικαίωμα της πολιτικής ανυπακοής, με υπότιτλο «Η νόμιμη άμυνα και η αυθαίρετη εξουσία». Ο συγγραφέας συνδυάζει  με πραγματικά εύστοχο τρόπο τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα την περίοδο της κρίσης και του μνημονίου με  αναφορές σε διεθνή και κλασσική πολιτική βιβλιογραφία και  θεμελιώδη αναφορά σ τον κορυφαίο Άγγλο φιλόσοφο του Διαφωτισμού John Locke, το έργο του οποίου«Δεύτερη Πραγματεία περί κυβερνήσεως»οικοδόμησε τον πολιτικό φιλελευθερισμό. Αναφέρεται όμως και σε πλήθος άλλους πολιτικούς στοχαστές  και φιλοσόφους όπως οι: Τόμας Χομπς, Μιχαήλ Μπακούνιν, Πιερ –Ζοζέφ Προυντόν, Καρλ Μαρξ, Νόαμ Τσόμσκι, Κορνήλιος Καστοριάδης, Χέρμπερτ Μαρκούζε,   μέχρι τουςΓκάντι, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ,  αλλά και τον σπουδαίο Αμερικανό διανοητή Χένρυ Ντέηβιντ Θορώ.

Ο Γιώργος Πολίτης εστιάζει στη δυνατότητα των πολιτών να μην πειθαρχούν σε επιταγές της πολιτικής εξουσίας στο βαθμό που αυτή  η εξουσία αυθαιρετεί εις βάρος τους και έχει χάσει την νομιμοποίησή της, παρά το γεγονός ότι διαθέτει τα μορφολογικά γνωρίσματα νόμιμης, εκλεγμένης εξουσίας. Διαπιστώνει, κάτι πολύ σημαντικό, πως το δικαίωμα αυτό θεμελιώθηκε από τους εισηγητές του φιλελευθερισμού και αποτελεί καταστατικό γνώρισμα της αστικής δημοκρατίας. Η προσέγγιση στο θέμα γίνεται από την πλευρά της φιλοσοφικής ερμηνείας  και της ηθικής νομιμοποίησης  και όχι από την σκοπιά της οικονομίας, αφού ο συγγραφέας έχει και εκφράζει την άποψη ότι η κρίση στην Ελλάδα ξεκίνησε κυρίως ως κρίση αξιών, με απώλεια της διάκρισης ανάμεσα στο καλό και στο κακό, ήταν δηλαδή κυρίως ηθική και στη συνέχεια έγινε οικονομική.

Ο Γιώργος Πολίτης συνοψίζει επιγραμματικά τις συνθήκες που δικαιολογούν την προσφυγή στην ανυπακοή στα εξής τέσσερα σημεία:
1.    Όταν οι νομοθέτες δεν ενεργούν προς όφελος των πολιτών αλλά προς όφελος τρίτων.
2.    Όταν διαπιστώνεται εκτεταμένη ανομία ως αποτέλεσμα αμέλειας εφαρμογής των υπαρχόντων νόμων από την πλευρά της κυβέρνησης.
3.    Όταν οι φορείς της εξουσίας καταχρώνται ή σπαταλούν τους πόρους που τους εμπιστεύονται οι πολίτες.
4.    Όταν η πολιτική εξουσία στερεί την ατομική ιδιοκτησία των πολιτών, χωρίς την έγκρισή τους.

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος πολιτικός αναλυτής για να διαπιστώσει σε αυτούς τους όρους, την φωτογραφική αποτύπωση» πλείστων  πρόσφατων επιλογών των κυβερνώντων  αλλά και των δεινών που επέφεραν. Από τις περιπτώσεις με τα διόδια και το χαράτσι της ακίνητης περιουσίας  μέχρι την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας  και την υπογραφή του μνημονίου. Πρέπει ωστόσο να τονίζουμε πως στις σελίδες του βιβλίου ο συγγραφέας αναλύει και θεμελιώνει μεν  το δικαίωμα της πολιτικής ανυπακοής αλλά το διαχωρίζει κάθετα από περιπτώσεις κατάχρησης ή κακής χρήσης, που το αποτέλεσμα της «ανυπακοής» δεν θίγει τελικά την εξουσία αλλά το κοινωνικό σύνολο. Περιπτώσεις δηλαδή του είδους «κατεβάζουμε τους διακόπτες» στο ηλεκτρικό ρεύμα, καταλήψεις κτιρίων  και  άλλες παρόμοιες δεν  αναγνωρίζονται ως πράξεις ανυπακοής αλλά ως δείγματα της μεταπολιτευτικής παθογένειας.

Ο Γιώργος Πολίτης παρουσιάζει μια διεισδυτική, επιστημονική και νηφάλια  εικόνα για την ελληνική κρίση χωρίς υπεραπλουστεύσεις, χωρίς υπερβολές, χωρίς κανενός είδους λαϊκισμούς,  αλλά και χωρίς παρωπίδες. Θα χαρακτήριζα Το δικαίωμα της πολιτικής ανυπακοής,  ένα υψηλού επιπέδου πολιτικό εγχειρίδιο, εξαιρετικό βοήθημα για την ανάλυση και κατανόηση της κοινωνικοπολιτικής σύγχυσης των τελευταίων μηνών και αποστασιοποίησης από την υστερία των media, ένα κείμενο πολιτικής  σκέψης που μπορεί να συγκριθεί με ανάλογα έργα αναλυτών διεθνούς κύρους.

Της Ελπίδας Πασαμιχάλη

πηγή: bookbar.gr

INFO

Επανάσταση χωρίς ηγέτες 
Κάρνε Ρος 
Μετάφραση: Μαρία Μυρώνη 
Εκδόσεις Ψυχογιός 2012 
Σελ. 384, Τιμή € 15

To δικαίωμα της πολιτικής ανυπακοής 
Γιώργος Ν. Πολίτης 
Εκδόσεις Ψυχογιός 2012 
Σελ. 320 Τιμή € 15

Ο Νταλί κι εγώ

alt

Tης Βίκυς Βασιλάτου

Ο σουρεαλιστής ζωγράφος μου συστήθηκε μέσω της τέχνης του πριν αρκετά χρόνια. Ήταν μια αποκάλυψη για μένα. Κάθε πίνακάς του κι από δεκάδες μηνύματα για να επεξεργαστεί το μυαλό μου. Κάθε κόσμημά του κι από δεκάδες πόθους να τα κάνω δικά μου.

Κάθε τρελαμένο του βλέμμα κι από δεκάδες απορίες για το τι κρύβεται πίσω από αυτό. Μηνύματα, πόθοι και απορίες που αντί να λιώσουν όπως τα ρολόγια του, σε κάθε έκθεση ή βιβλίο που διαβάζω, αναζωπυρώνονται. Υποταγμένη σ’ έναν ασυγκράτητο παβλοφισμό, όποτε ακούω κάτι γύρω από το όνομα «Νταλί», σαν τηλεκατευθυνόμενη, τρέχω να το μάθω, να το ανακαλύψω, να το κάνω κτήμα μου. Η βιβλιοθήκη μου μετρά αμέτρητους καταλόγους εκθέσεων και μουσείων, άλλες τόσες βιογραφίες, άλλα τόσα βιβλία με πρωταγωνιστή αυτόν τον -κατά πολλούς- αλλοπρόσαλλο καλλιτέχνη. Και ένα από αυτά φέρει τον τίτλο: Ο Νταλί κι εγώ, Μια σουρεαλιστική ιστορία.

Στέκει δίπλα μου και με κοιτά με «γουρλωμένη» απορία για το τι θα γράψω για αυτό. Για το αν πίστεψα ό,τι διάβασα. Για το αν ο συγγραφέας, Σταν Λόρισενς, κατάφερε να τον ρίξει από το βάθρο στο οποίο τον έχω τοποθετήσει. Ειλικρινά, μέχρι και την τελευταία αράδα, ένιωσα να στέκομαι σε ένα σταυροδρόμι που με μπέρδεψε. Έως τώρα ό,τι είχα διαβάσει επευφημούσε τον Νταλί. Έως τώρα δεν είχε πέσει στα χέρια μου κάποιο βιβλίο που να μου τον περιγράφει με σκοτεινές πινελιές. Κι ακόμα και τώρα, μέρες αφού το διάβασα, δεν ξέρω αν πρέπει ή όχι να πιστέψω τα λεγόμενα του Λόρισενς που, σύμφωνα με το σημείωμά του στο τέλος του βιβλίου, βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα.

Πείτε με ονειροπόλα, ρομαντική, αντιδραστική. Πείτε με όπως θέλετε, αλλά αν και διάβασα και κράτησα σημειώσεις από το Ο Νταλί κι εγώ, αρνούμαι κατηγορηματικά ότι όλα όσα ποίησε στην τόση ενεργή καλλιτεχνική πορεία του δεν ήταν τελικά παρά μία φάρσα με όλους εμάς να είμαστε πιόνια άλλης μία σουρεαλιστικής ταινίας του. Πολύ πιθανό να υπάρχουν πολλές δόσεις αλήθειας σ’ αυτά που υποστηρίζει ο Λόρισενς, αλλά αρνούμαι να δεχτώ ότι τα περισσότερα έργα του δεν είναι τελικά παρά πλαστά με απώτερο στόχο να βγάλει όσα περισσότερα χρήματα.

Από την άλλη, πρόκειται για ένα βιβλίο που περιγράφει λεπτομερέστατα τον βρώμικο κόσμο της τέχνης. Αποκαλύπτει τι κρύβεται πίσω από δημοπρασίες και αγοραπωλησίες. Σκιαγραφεί το φόντο στο οποίο διαδραματίζονται ύποπτες συμφωνίες και ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Ο Σταν Λόρισενς βιώνει στο πετσί του ως έμπορος τέχνης το ζενίθ και το ναδίρ αυτής της μηχανής χρήματος. Μαθαίνει ότι για να κερδίσει κανείς εκατομμύρια πουλώντας έργα τέχνης οφείλει να ξέρει να υποκρίνεται ανάλογα με τις ανάγκες του ρόλου του. Αυτή η «μαθητεία» μπορεί να τον οδήγησε σε αντιπαράθεση με την Ιντερπόλ και να χρειάστηκε να κρυφτεί από αυτή, αλλά και στον στενό κύκλο του Νταλί με αποκορύφωμα την συνάντησή του με τον ίδιο τον καλλιτέχνη λίγο προτού εγκαταλείψει τα εγκόσμια.

Με άλλα λόγια, Ο Νταλί κι εγώ είναι ένα αυτοβιογραφικό κείμενο που ναι μεν μου παρουσίασε μια άλλη σκοπιά της τέχνης, αλλά που με παρέσυρε ταυτόχρονα ως τυφώνας σε μια σκιερή εικόνα του σουρεαλιστή χωρίς ωστόσο να με πείσει να σκουρύνω τα φωτεινά χρώματα με τα οποία τον είχα έως τώρα και θα τον έχω στο μυαλό μου. Πολύ απλά γιατί ο Νταλί κι εγώ έχουμε μια άλλη, πιο καλλιτεχνική και σουρεαλιστική σχέση…

 

altΟ Νταλί κι εγώ
Mια σουρεαλιστική ιστορία
Stan Lauryssens
μετάφραση: Σέβη Σπυριδογιαννάκη
Ψυχογιός, 2011
326 σελ.

http://www.bookpress.gr

 

 

 

Οι υποψηφιότητες για τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου


 

Aνακοινώθηκαν  από τη Διεύθυνση Γραμμάτων της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, οι βραχείες λίστες για τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου, στις οποίες κατέληξε η αρμόδια Επιτροπή.

Η επιτροπή αποτελείται από τους κ.κ.: Άντα Κατσίκη-Γκίβαλου, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α., ως Πρόεδρο, Μένη Κανατσούλη, Καθηγήτρια Α.Π.Θ., ως Αντιπρόεδρο και Άρη Δημοκίδη, Συγγραφέα, Ανδρέα Καρακίτσιο, Κριτικό παιδικής λογοτεχνίας-Καθηγητή Α.Π.Θ., Έφη Λαδά, Εικονογράφο, Πέτρο Μπουλούμπαση, Εικονογράφο, Βασιλική Νίκα, Κριτικό-Επιμελήτρια εκδόσεων παιδικής λογοτεχνίας, Βασίλη Παπαθεοδώρου, Συγγραφέα.

 

Bραχεία λίστα

 

α) Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου

 

Υποψήφιοι:

 

– Αγγελική Βαρελλά για το έργο της «Φιλία σε τέσσερις… ρόδες», εκδόσεις Πατάκη.

 

– Αγγελική Δαρλάση για το έργο της «Το δέντρο που είχε φτερά», εκδόσεις Παπαδόπουλος.

 

– Λιλή Λαμπρέλλη για το έργο της «Το κρυμμένο νερό», εκδόσεις Πατάκη.

 

– Αλεξάνδρα Μητσιάλη για το έργο της «Με λένε Νιλουφέρ», εκδόσεις Πατάκη.

 

– Αμάντα Μιχαλοπούλου για το έργο της «Διακοπές στο σπίτι με τον Ισίδωρο», εκδόσεις Πατάκη.

 

– Χρήστος Μπουλώτης για το έργο του «Τα πολύτιμα σκουπίδια του κυρίου Νο», εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.

 

– Τασούλα Τσιλιμένη για το έργο της «Το κυνήγι της πρασινοπασχαλίτσας», εκδόσεις Διάπλαση.

 

– Κώστας Χαραλάς για το έργο του «Το κουτί του θυμού», εκδόσεις Μεταίχμιο.

 

β) Βραβείο Εφηβικού-Νεανικού Λογοτεχνικού Βιβλίου

 

Υποψήφιοι:

 

– Τζένη Θεοφανοπούλου για το έργο της «Χωρίς τη μαμά μου», εκδόσεις Ψυχογιός.

 

– Μάνος Κοντολέων για το έργο του «Ανίσχυρος άγγελος», εκδόσεις Πατάκη.

 

– Κωστής Μακρής για το έργο του «Ο Πιοζ Νάμε και οι πέντε γάτες», εκδόσεις Πατάκη.

 

– Φίλιππος Μανδηλαράς για το έργο του «Κάπου ν΄ ανήκεις», εκδόσεις Πατάκη.

 

– Μαρία Παπαγιάννη για το έργο της «Το δέντρο το μονάχο», εκδόσεις Πατάκη.

 

– Ελένη Πριοβόλου για το έργο της «Τσόκο Μπλοκ», εκδόσεις Καστανιώτης.

 

– Βασίλης Ραϊσης για το έργο του «Μάγος χωρίς βαρύτητα», εκδόσεις Διάπλαση.

 

– Κίρα Σίνου-΄Ερικα Αθανασίου για το έργο τους «Στο σταυροδρόμι της ημισελήνου», εκδόσεις Κέδρος.

 

– Ελένη Σβορώνου για το έργο της «Στον αστερισμό των διδύμων», εκδόσεις Πατάκη.

 

– Παντελής Σταματελόπουλος – Ηλιοπούλου Μαρία για το έργο τους «Ο κλέφτης του θησαυρού του Αλή Πασά», εκδόσεις Κέδρος.

 

γ) Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου

 

Υποψήφιοι:

 

– Νικόλας Ανδρικόπουλος για το έργο της Μαρίνας Κούτρα «Γραμματομαχίες», εκδόσεις Λιβάνης.

 

– Απόστολος Βέττας για το έργο των Σ. Μητακίδου- Ε. Τρέσσου «Η Μαίρη Πινέζα», εκδόσεις Καλειδοσκόπιο.

 

– Κατερίνα Βερούτσου για το έργο της Χρυσάνθης Καραϊσκου «Το ταλέντο του ήλιου», εκδόσεις Διάπλαση.

 

– Μυρτώ Δεληβοριά για το έργο του Α. Παπαθεοδούλου «Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο» εκδόσεις Πατάκη.

 

– Ντανιέλα Σταματιάδη για το έργο του Κυριάκου Χαρίτου «Το βιβλίο των δικών σου Χριστουγέννων», εκδόσεις Μεταίχμιο.

 

– Εύη Τσακνιά για το έργο της Αθηνάς Μπίνιου «Στο πανηγύρι των πουλιών», εκδόσεις Πατάκη.

 

– Κιάρα Φέντελε για το έργο του Βαγγέλη Ηλιόπουλου «Ο θησαυρός του βιβλιοπόντικα», εκδόσεις Πατάκη.

 

δ) Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων για παιδιά

 

Υποψήφιοι:

 

– Μαρία Αγγελίδου για το έργο της «Το βιβλίο των πειρατών», εκδόσεις Λιβάνη.

 

– Φίλια Δενδρινού για το έργο της «Το καπέλο του καλλιτέχνη Βίνσεντ Βαν Γκογκ», εκδόσεις Λιβάνη.

 

– Σοφία Γιαλουράκη για το έργο της «Η Αφροδίτη της Μήλου κλαίει», εκδόσεις Ερευνητές.

 

– Σοφία Ζαραμπούκα για το έργο της «Τα αδέσποτα», εκδόσεις Μεταίχμιο.

 

– Εύη Πίνη – Καλλιόπη Κύρδη για το έργο τους «Πάμε στο Μουσείο της Ακρόπολης;», εκδόσεις Παπαδόπουλος.

 

– Aλκηστη Χαλικιά για το έργο της «Στο πάρκο με τα ζώα», εκδόσεις Καλειδοσκόπιο.

http://tvxs.gr